Akwaforta

Kliknij na akwafortę by zobaczyć więcej:

Akwaforta, kwasoryt (wł. acquaforte - mocna woda czyli kwas azotowy) wgłębna, kwasorytnicza technika graficzna powielania rycin wykonanych na pokrytej woskiem płycie miedzianej, trawionej następnie kwasem azotowym; ryciny (odbitki) wykonane tą metodą. Polega na wykonaniu metalowej formy drukowej z rysunkiem uzyskanym za pomocą trawienia. Płytę miedzianą lub cynkową pokrywa się nierozpuszczalnym w kwasie werniksem akwafortowym a rysowanie polega tu na usunięciu igłą warstwy werniksu i odsłonięciu metalu. Płytę zanurzona w kwasie zostaje poddana trawieniu w następstwie którego miejsca nie osłonięte werniksem podlegają wytrawieniu. Grubosęcę kreski zależy od czasu trawienia. Trawienie można powtarzacę kilkakrotnie w celu otrzymania głębokich zagłębienę. Po ostatnim trawieniu i usunięciu werniksu w lekko podgrzaną płytę wciera się farbę drukarską, wyciera, tak aby farba pozostała tylko w wytrawionych zagłębieniach. Wcisęnięta w wytrawione zagłębienia płyty farba przeniesiona zostaje pod naciskiem w prasie wklęsłodrukowej na papier. W metodzie tej można uzyskacę lekką kreskę, taką jak wykonaną piórem. Linie o różnej grubosęci powstają dzięki kilkakrotnemu trawieniu niektórych fragmentów płytki. Delikatniejszy obraz akwaforty spowodowany jest również rozmyciem krawędzi, czego nie da się uzyskacę metodą rytowania. Pierwsza datowana akwaforta pochodzi z XVI w. W wyniku rozwoju tej techniki w XVIII w. wynaleziono akwatintę poszerzającą możliwosęci oddawania półtonów.Akwafortą posługiwali się: Albrecht Dürer, Rembrandt, Marc Chagall, Pablo Picasso czy Agata Szafert :-)

następna aquatinta